రాయల కుల వక్రీకరణలకు సమాధానం....1

బ్లాగు మిత్రులకు శుభాకాంక్షలు....
    దాదాపు సంవత్సరం కావొస్తుంది...కాస్త బిజీగా వుండడం వల్ల్ బ్లాగును అప్డేట్ చేయలేకపోయాను...క్షంతవ్యుడిని...
         ఈమధ్య బలిజ కులాన్ని టార్గెట్ చేయడం చాలామందికి ప్యాషనైపోయింది. అన్ని రకాల దోపిడీలు చేసి  లెక్కలేనంత సంపదను ఆర్జించిన కొన్ని కులాలు నేడు చరిత్ర కొరకు తెగ ప్రాకులాడుతున్నాయి. అత్యంత హేయమైన గత, వర్తమాన చరిత్రలు కలిగిన కులాలు తమ చరిత్రను గొప్పగా చూపించుకోవడానికి బలిజ కుల చరిత్రను కబ్జా చేయడానికి పూనుకున్నాయి...
        హైదరాబాదులో కనబడిన స్థలాన్నల్లా ఆక్రమించుకుని కబ్జాలలో ఆరితేరిన జాతులు...తెలంగాణా ప్రజల  ఆగ్రహాన్ని చవిచూశాయి...చివరికి రాష్ట్రాన్ని రెండు ముక్కలుగా చేయడానికి కారణమయ్యాయి... ఇక నవ్యాంధ్రప్రదేశ్ లో నంటారా సరే సరి అవన్నీ లోకానికి తెలిసిన విషయాలే....
          అలా సంపాదించిన అక్రమ సంపాదనలతో చరిత్ర ను కబ్జా చేయడానికి పూనుకున్నాయి...ఈ క్రమం లో కొందరు నీతి-జాతి లేని పండితులను ప్రలోభపెట్టి బలిజలపైకి వుసి గొల్పుతున్నాయి...ముందే నీతి-జాతి లేదు అపై ప్రలోభం ఒకటి ఇక చూసుకోండి నాసామిరంగా...ఆ పండితులు వేసే కుప్పిగంతులు...
           ఇలాంటి వారు కొందరిని మేము గుర్తించాము....  

          చరిత్రపై కనీస పరిజ్ఞానం లేకుండా చరిత్రలు రాయడానికి వారు పూనుకుంటున్నారు. హిస్టరీ అంటే హిజ్ స్టోరీ అని అనుకుంటున్నరేమో....చరిత్రలో కట్టు కథలను ఇమిడ్చి లేని మసాలాలు పూసి వారు వండే చరిత్ర వంటకాలు చదువరులను ఆహా అనేట్లుగా వుంటున్నాయి. అబద్ధమాడినా అతుకేసినట్లుండాలనే సామెతను ఏమాత్రం విస్మరించకుండా...చరిత్ర పాకాన్ని వండేస్తున్నారు....

           అలాంటి వారిలో అగ్రగణ్యుడు శ్రీశ్రీశ్రీ ముత్తేవి రవీంద్ర నాథ్ గారు...
ఈయన వాణిజ్య పన్నుల శాఖలో పని చేసి పదవీ విరమణ చేశారు... బాగా సంపాదించారు...సుఖంగా జీవిస్తున్నారు ...శేషజీవితాన్ని రామా,కృష్ణా అనుకుని గడపకుండా ... కాలక్షేపంగా ఫేస్ బుక్ కు అంకితం చేశారు...మంచిది....కాలక్షేప జీవితం గడపకుండా కుల చరిత్రలకు తెర లేవదీశారు...
ఈ మధ్య అన్ని కులాలకు క్లెయిం చేసుకోవడానికి ఒకాయన దొరికాడు ఆయనే మన శ్రికృష్ణదేవరాయల వారు ఎలాంటి చరిత్ర లేని వారూ ఆయనను తమకులస్తుడని అనిక్లెయిం చేస్తారు ఆధారాలు అడిగితే తెల్లముఖం వేస్తారు...
       మన రవీంద్రనాథ్ ముత్తేవి గారు కూడా రాయలను కమ్మ కులస్తుడిని చేయడానికి పడ్డ తాపత్రయం చూస్తే అబ్బా భారీగానే ముట్టినట్లు అనిపించింది నాకు....
         ఈయన "శ్రీకృష్ణదేవరాయలు వంశమూలాలు" అని తన స్వంత పాండిత్యాన్ని చక్కగా ప్రదర్శించారు...
       నా చిన్నప్పుడు మా నాయనమ్మ కథలు చెప్పేది అద్భుతంగా...లాజిక్ గా అలోచిస్తే తాతగుండుకు అవ్వ మోకాలికి ముడిపెట్టినట్లు అస్సలు సంబంధం వుండదు...
        ముత్తేవి గారి "శ్రీకృష్ణదేవరాయలు వంశమూలాలు" చదివినప్పుడు కూడా నాకు మా నాయనమ్మే గుర్తుకు వచ్చిందనుకోండి...
        మొదట్లో తప్పు పంథాలో రాస్తుంటే నేను వాటిని సూచించి తప్పులు సరిదిద్దుకోమని చెప్పాను....వాటికి సంబంధించి ఆధారాలు కూడా ఇచ్చాను... కానీ శ్రీ ముత్తేవి గారు నా కామెంట్లు పెడచెవిన పెట్టడమే కాదు నేను చూపించిన ఆధారాలు సైతం డిలిట్ చేశారు....నా టైం లైన్ నా ఇష్టమొచ్చినట్లు రాసుకుంటాను మీరేమన్నా రాసుకోదలిస్తే మీ టైంలైన్ లో రాసుకోండి అని తన ఫ్రెండ్స్ లిస్ట్ లో నుండి నన్ను తొలగించారు...
ఛా పోనీలే... చెత్త ఏం రాసుకుంటే ఏం లే... అని నేను పట్టించుకోకుండా వదిలేశాను.
          చివరికి ఆయన రాయాలనుకున్నదంతా రాశారు...చివరలో ముగింపు కూడా  ముచ్చటగా ముగించారు....
ఆయన రాయల కులం కమ్మ అని చెప్పాలనుకుంటే ఆధారాలు చూపిస్తే బాగుండేది...అంతటితో ముగించి వుంటే బాగుండేది...  కానీ ముగింపులో  "నా వాదనను వ్యతిరేకించి రాయలు యాదవ కులస్తుదనో....బలిజ కులస్తుడనో రుజువు చేయాలని ప్రయత్నించిన వారు విఫలం కావడం మీరు గమనించారు" అంటు తన విజయ పత్రికను ప్రకటించారు...
        ఇక గండికోటను 230 సంవత్స్రాలపాటు అత్యంట వైభవంగా పాలించిన పెమ్మసాని కమ్మ ప్రభువుల వైభవాన్ని గురించి ఏనాడైనా కనీసం తెలుసుకునే ప్రయత్నమైనా చేశారా అంటూ తీవ్ర స్వరంతో ప్రశ్నించారు... తప్పులు ఎత్తి చూపించి తప్పులకు ఆధారాలు చూపించిన నన్ను మీ టైం లైన్ లోనికి రానివ్వకుండా చాటుమాటున రాసి విఫలమయ్యారు అని చెప్పుకోవడానికి మీకు సిగ్గుగా అనిపించడం లేదా ఆర్యా... 
          సరే మన మధ్య జరిగిన దానిని పక్కకు పెడదాం...పెమ్మసాని వారు 230 సంవత్సరాలు గండికోటను పరిపాలించారు అన్నారు....

            మీరు గండికోట దుర్గం కైఫీయత్ చదివారా ఆర్యా...పెమ్మసాని తిమ్మా నాయకుడు అనేవాడు ఆరవీటి వంశీకులైన నంద్యాల రాజుల ఉద్యోగి అన్న విషయం మీకు తెలియదా...తెలియకపోతే చదివి తెలుసుకోండి...

               గండికోటదుర్గం కైఫీయత్ పేజీ నెం.43. ఆయనను నియమించిన వాడు ఔకు నాయంకరుడైన నంద్యాల నల్ల తిమ్మరాజు. విజయనగర పతనానంతరం నవాబుల వద్ద అడుక్కుని గండికోటను పరిపాలించాడు...అనంతరం అదే నవాబుల ప్రతినిధి తరిమితే శాపనార్థాలు పెట్టుకుంటూ హనుమన గుత్తికి వెళ్ళిపోయాడు. పేజీ నెం.72. 
ఆర్యా ఈ చరిత్ర మాకు చాలా చక్కగా  తెలుసు...తెలియంది మీకే...
"శ్రీ మద్రాజాధిరాజు రాజ పరమేశ్వర శ్రీవీరప్రతాప శ్రీ సదాశివదేవ మహారాయలు విజయనగరము నందు వజ్ర సిం హాసనారూఢులయి పృధివీరాజ్యము చేయుచుండగాను గండికోటరాజ్యం గండికోట రాజ్యం నందెల రాజులకు అమర నాయంకరానకు ఇచ్చియుండిరి. వారి తట్టునుంచి కమ్మ జాతి అయిన పెమ్మసాని తిమ్మానాయుడు అనే ఆయన గండికోట రాజ్యానకు అధికార దక్షుడైయుండెను, పైన వ్రాసిన సదాశివరాయలున్ను, అమరానికి అనుభవించేవారున్నూ రెడ్డి కరణాలున్నూ జంబులమడుగు తాలూకాలో వేయించిన శిలా శాసనము యొక్క సారాంశము".  మరి ఈ శాసనములో పెమ్మసాని  తిమ్మానాయుడు రాజా...లేక రాజోద్యోగా? నంద్యాల రాజులే సామంతులు వారిక్రింద పని చేసేవాడు రాజెలా అవుతాడు ఆర్యా...
        ఇది సదా శివరాయల కాలం లో జరిగిన కథ మరి మరి శ్రీకృష్ణదేవరాయలుకు పెమ్మసాని తిమ్మానాయకుడికి సంబంధం ఎలా అంటగడతారు ఆర్యా...?

         ఈ శాసనం లో "కమ్మజాతి" అని సంభోధించారు కులానికి, జాతికి, తెగకు అర్థాలు వేరువేరు అవి తమరికి తెలుసనే అనుకుంటున్నాము. లేదు తెలియదు అంటే నేను వివరిస్తాను. నంద్యాల రాజులదగ్గర పనివాడు చక్రవర్తికి బంధువెలా అవుతాడండీ ఆ మాత్రం లాజిక్ తెలియదా తమరికి. కేవల 38 సంవత్సరాలు మాత్రమే పెమ్మసాని వారు గండికోటలో వున్నారు...అది కూడా సదాశివరాయల తరువాత...ఆ తరువాత అతి హేయంగా హనుమనగుత్తికి తరుమగొట్టబడ్డారు....
పెమ్మసాని వారి చరిత్ర ముందు మీరు తెలుసుకోండి...మాకు తరువాత సలహాలిద్దురు కానీ...
                                                      మళ్ళీ తరువాత పోస్ట్ లో కలుద్దాం....
                                                                                                                          -ధూపం అభిమన్యుడు.      



 

మధురను పాలించిన విశ్వనాథ నాయకుడి కులము, ఇంటిపేరు ఏమిటొ చూడండి...ఇప్పటికైనా వాస్తవాలు తెలుసుకోండి....

మధురను పాలించిన విశ్వనాథ నాయకుడి కులము, ఇంటిపేరు ఏమిటొ చూడండి...ఇప్పటికైనా వాస్తవాలు తెలుసుకోండి....


మిత్రులారా మధురను పరిపాలించిన విశ్వనాథ నాయకుడి గురించి చాలామంది తమ ఇష్టమొచ్చినట్టు తమ కులస్తుడని రాసుకుంటున్నారు. వాస్తవాలు ప్రపంచం ముందుకు తీసుకు రావడానికి మావంతు ప్రయత్నం చేస్తున్నాము. మిత్రులు ఇకనైనా వాస్తవ చరిత్రలు రాసుకోవాలని విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను. కొటికం వారి కైఫీయత్తు ఒరిజినల్ స్కాన్ డ్ కాపీని పెడుతున్నాను చూడండి.  దీనిలో విశ్వనాథ నాయకుడి కులము, ఇంటిపేరును ప్రస్తావించారు. భద్రతాంశాలను దృష్టిలో పెట్టుకుని కొటికం వారి కైఫీయత్ మొత్తాన్ని ఇక్కడ పెట్టలేక పోతున్నాను. ఈ కైఫీయత్ ను పోలిశెట్టి సత్తిరాయుడు గారు సేకరించారు.

 

సేకరణ : పోలిశెట్టి సత్తిరాయుడు, హైదరాబాదు.

కమ్మ మిత్రులారా చూడండి మీ వారి చరిత్ర కబ్జాలు....

మధురను పరిపాలించిన విశ్వనాథ నాయకుడు అతడి తండ్రి నాగమనాయకుడు,కమ్మ కులస్తులా ....

      విశ్వనాథ నాయకుడి గురించిన వివరాలాన్నీ కొటికం కైఫీయత్ చాలా స్పష్టంగా చెబుతోంది కొటికం కైఫీయత్ లో "బలిజవర్ణ గరికపాటి" అని కులాన్ని ఇంటిపేరుతో సహా పేర్కొన్నారు. ఇక ఆయన వంశం లో విజయరంగ చొక్కనాథుడు శ్రీరంగం లోని రంగనాథ స్వామి దేవాలయం లోని కోనేరు వద్ద శాసనం వేయించాడు. అందులో తనది బలిజ కులం అని రాజబంధువులు, గోష్టి బంధువులు అంటూ 200 ఇంటిపేర్లను చెక్కించాడు.  ఆ శాసనం ఇప్పటికీ చెక్కు చెదరకుండా అలాగే వుంది. ఇంత స్పష్టంగా చరిత్ర మనకు లభిస్తుంటే మరో కమ్మ మిత్రులు ముత్తేవి రవీంధ్రనాథ్ గారు ఏ ఆధారాలు చూపకుండా చరిత్రను వివరిస్తున్నారు. ఇందులో కూడా మధుర రాజుల చరిత్రను కబ్జా చేసుకుని తన కులానికి అన్వయించుకున్నారు. అయ్యా ముత్తేవి రవీంధ్ర నాథ్ గారూ ఇప్పటికైన మేలుకోండి. ప్రపంచం మనవైపు చూస్తోంది.
మరొక విషయం కరికాళ చోళుడు కూడా కమ్మ వారే అని వీరు నిర్ధారించారు సుమండీ ....                               
ఈ   పోస్ట్ పెట్టడానికి గల కారణం ముత్తేరవీంద్రనాథ్ గారి ఫేస్ బుక్ టైం లైన్ లోనే ఖండించాలని అనుకున్నాను కానీ వారి టైంలైన్ లో కామెంట్లకు అవకాశం లేకుండా సెట్ చేశారు కనుక తప్పని సరి పరిస్థితిలో ఈ బ్లాగులో ఖండిస్తున్నాను.  
దయచేసి ఇకనైనా చరిత్ర కబ్జా చేయడం మానుకుంటారని ఆసిస్తున్నాను.

 రవీంధ్రనాథ్ గారి ఫేస్ బుక్ లంకెను ఇక్కడ ఇస్తున్నాను గమనించండి.

        ,

https://www.facebook.com/ravindranath.muthevi/posts/973980656005999

ఇది చరిత్ర కబ్జా చేయడం కాదా...

ఇది చరిత్ర కబ్జా చేయడం కాదా....మధుర, తంజావూర్, జింజి లను పాలించిన నాయకరాజులు  బలిజ కులస్తులైతే వారిలో తిరుమల నాయకుడిని కమ్మవారు తమవాడు అని చెప్పుకోవడం సిగ్గుచేటు కాదా....ఇది ఏమిటని అడిగితే ఆయన రాజు కాబట్టి వేసుకున్నాం అంటారు. రాజు అయితే రాజుగానే గౌరవించాలి. కానీ కులపత్రికలలో తామ కులానికి చెందిన గొప్పవారి సరసన తిరుమల నాయకుడి ఫొటోను వేసుకోవడం ఎంతవరకు సమంజసం. చరిత్రను ఇష్టమొచ్చినట్టు కబ్జా చేసేసి తమను మించిన వాడు ఈ లోకంలోనే లేడని గప్పాలు కొట్టుకోవడం ఏ పాటి సంస్కారమో చెప్పాలి. ఏమైనా అంటే అందరూ మాపై పడి పోతారు అంటూ బుగ్గలు నొక్కుకునే కమ్మ మిత్రులారా  చూడండి మీవారి నిర్వాకం. ఇప్పటికైనా చరిత్ర తెలుసుకోండి. చరిత్రను కలుషితం చేయకండి. చరిత్రను చరిత్ర లాగ వుండనివ్వండి. గొప్పల కోసం గప్పాలు కొట్టుకోకండి.

 దయ చేసి మా చరిత్రను మాకు మిగిలించండి.

వెలివేయబడిన బ్రహ్మనాయుడి బంధువులే వెలమలు (నాయకురాలు నాగమ్మ-7)

        నాకు లభించిన అనేక ఆధారాలను బట్టి బ్రహ్మనాయుడి బంధువులే వెలమ కులస్తులని స్పష్టం చేస్తున్నాను. నేను స్పష్టం చేస్తున్న ఈ విషయం ఎవరినో కించపరచాలనో, నొప్పించాలనో చేస్తున్నది కాదు. చరిత్ర అనేక విధాలుగా వక్రీకరించబడింది. ఏ కులానికి సంబంధించి ఆ కులం ప్రత్యేకతలు చరిత్రలో ఎన్నో వున్నాయి. చరిత్రగతిని అర్థం చేసుకోవడం లో జరిగిన పొరపాట్లు, లేని చరిత్రను తమకు ఆపాదించుకున్న కొందరు రచయితలు అసలు చరిత్రను బయటకు రాకుండా చేశారని నా అభిప్రాయము. రెండువేల సంవత్సరాలకు పూర్వం నాలుగు వర్ణాలుగా, 27 కులాలుగా వున్న కులాలు 19 వ శతాబ్దం ఆరంభం నాటికి 66 అంతకంటె ఎక్కువ కులాలుగా విభజన చెందాయి. ప్రధాన కులం లో నుండి విభజింపబడ్డ కొంతమంది తరువాత కాలంలో ప్రత్యేక కులాలుగా ఏర్పడ్డ సందర్భాలు అనేకం. కొన్ని కులాలు వృత్తులాలో సహాయకారులుగా వుంటూ తరువాత ప్రత్యేక కులాలుగా విడిపోయిన సందర్భాలు ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి. 

     అలా బలిజ లేదా కాపు కులం నుండి విడిపోయిన వారే వెలమ, కమ్మ కులాలు. వీరిలో వెలమలు పలనాటి చరిత్ర కాలం లో విడిపోగా, కమ్మ కులస్తులు కాకతీయ ప్రతపరుద్రుని కాలంలో విడిపోయినట్లు ఆధారాలు కనిపిస్తున్నాయి. 

     నేటికీ ప్రకాశం జిల్లా లోని దోర్నాల మండలం లో వున్న బొమ్మలాపురం ప్రాంతం లో వెలమ కులస్తులు వున్నారు వీరిని ఈ ప్రాంతం లో పెద్ద కమ్మ వారని అంటారు. దీన్ని బట్టి వెలమలు కమ్మల కంటె ముందుగా విడిపోయిన వారని అర్థమవుతోంది. 

 పద్మనాయక చరిత్ర లోని ఈ క్రింది పద్యాలను ఒకసారి గమనించండి.

ఊరివరదనీరు నురికి సరస్సుజేరి

తీర్థయోగమైన తెరగుగాదె

కాలచోదితమున గాకతీశ్వరుల గొల్చి

కాపులెల్ల వెలమ కమ్మలైరి.

తొలికాలముర్వి గొడవల 

వెలియై యాలయములందు విహరించుటచే

నిలకాపు జనులు కొందరు 

వెలమలన్ జగతిలోన విశ్రుతులగుటన్ 

ఈ పద్యాలు కాపు కులం నుండి పై రెండు కులాలు విడిపోయినట్లుగా స్పష్టం చేస్తున్నాయి. 

    కమ్మ కులం గురించి మరో సందర్భం లో చర్చిద్దాం. ప్రస్తుతానికి పలనాటి యుద్ధ కాలం లో వున్నాం కాబట్టి సందర్భానుసారంగా వెలమ కులం ముందు నాటి పరిస్థితులు ఏంటో దాని పూర్వాపరాల గురించి విశ్లేషిద్దాం.

రెండవ పద్యం లో "తొలికాలముర్వి గొడవల" అంటె మొదట్లో జరిగిన భూతగాదాల వల్ల.

    వెలియై యాలయములందు విహరించుటచే అంటే వెలివేయబడి ఆలయాలందు తలదాచుకున్నారు. వారే తరువాతి కాలం లో వెలమలుగా పిలువబడ్డారు. ఒక కులాన్నే వెలివేయడం సాధ్య మౌతుందా??? సాధ్యం కాదు. 

    కానీ పెద్ద ఎత్తున వెలివేయబడ్డారు. బహుశా అవి కొన్ని కుటుంబాలై వుంటాయి. అలాంటి పరిస్థితులు ఎప్పుడు ఏర్పడ్డాయి. 

    కమ్మలకంటే ముందుగానే వెలమలు వెలివేయబడి మరో కులంగా స్థిరపడ్డారు. అంటే కాకతీయుల కాలం కంటే ముందై వుండాలి. 

     వెలమ కులం లో ప్రసిద్ధి గాంచిన వారు వెలుగోటి రాజులు. వీరి గోత్రం "రేచెర్ల"  వీరు 11,12 శతాబ్దాలలో నేటి కర్నూలు జిల్లా "వెలుగోడు" లో స్థిరపడినట్లు కనిపిస్తొంది. ఆ కాలం నాటికి ఈ ప్రాంతం లో అనేక గ్రామాలు ఉన్నాయి. వీరు నివసించిన వెలుగోడు మొదట్లో వెలివాడ, వెలుగువాడ, వెలుగోడుగా రూపాంతరం చెదినట్లు తెలుస్తోంది. వీరు ఇక్కడ మట్టికోట కట్టుకుని విజయనగర రాజులకు సామంతులుగా రాజ్యమేలారు. నేటికీ విరు నిర్మిచిన చెన్నకేశవస్వామి దేవాలయం నాటి రాజులు వాడిన చలువబండ వెలుగోడులో వున్నాయి. ఆ తరువాత ముస్లిం పాలకుల దాడులలో వెలుగోడు మట్టి కోట ధ్వంసం కాగా వెంకటగిరి చేరినట్లు తెలుస్తోంది.

ఇక కథలోకి వద్దాం.....

      ప్రాచీన భారత దేశం లో శెట్టి సమయాలు అనే ఒక బృహత్తరమైన వ్యవస్థ వుండేది. వీరే అటు వ్యాపారాలను ఇటు గ్రామ, పట్టణ, నగర పాలనలను నిర్వహించారు. వీరినే దేశాయి రెడ్లు, దేశాయి శెట్లు అని పిలిచేవారు. ఈ దేశాయిలు, శెట్లు నాటి గ్రామాలలో పన్నులు వసూలు చేయడం, తీర్పులు చెప్పడం చేసేవారు. కులాల కట్టుబాట్లను నియంత్రించేది కూడా వీరే. నాటి ప్రజల లో కుడి, ఎడమ చేతులకు చెందిన కులాలు వుండేవి. వాటిలో కుడిచేతి కులాలే మొదటి నుండి ఆధిపత్యం చెలాయించాయి. ఈ కులాలకు చెందిన వారే నాటి రాజులు, చక్రవర్తులు. ఈ కుడి చేతి కులాలకు పెద్దలు బలిజ కులస్తులు.  

      నాగమ్మ తండ్రి రామిరెడ్డి జిట్టగామాల పాడులో తీర్పులు చెప్పడం లో దిట్ట అని పేరుప్రఖ్యాతులు గాంచాడు. అంటే ఆయన ఆ ప్రాంత దేశాయి రెడ్డి. దీన్ని బట్టి నాగమ్మ సామాన్య కుటుంబానికి చెందినది కాదు ఉన్నత కుటుంబానికి చెందినది అని తెలుస్తోంది. 

     భారత దేశాన్ని, ఇక్కడి సంపదను శాసించిన వారు వ్యాపారులు. పలనాటి చరిత్ర నాటికే పెద్ద ఎత్తున సముద్ర వ్యాపారాలు జరిగినట్లు తెలుస్తోంది. ప్రతి రాజ్యం లో ప్రధాన ఆదాయ మార్గాలుగా వర్తక వాణిజ్యాలు వున్నాయి. ఈ వర్తక వాణిజ్యాలను శాసించిన వ్యాపారులు ఎవరు? 

    చరిత్రలో వర్తక వాణిజ్యాలను శాసించిన సమయాలు ప్రధానంగా వీరబలింజ సమయాలు. వీరిలో అయ్యావళీ-500, ముమ్మూరి దండులు-36 అనేవి శాసనాలలో ప్రముఖంగా కనిపిస్తాయి. వీరంతా వర్తకులే కాదు గొప్ప యుద్ధ వీరులు కూడా. ఈ ముమ్మూరి దండులు వర్తక బిడారులను దొంగల నుండి రక్షించే రక్షకులు. 

ఇదీ నాటి నేపథ్యం...

     ఇలాంటి పరిస్థితులలో వర్తకులపై పెద్ద ఎత్తున దొంగల దాడులు జరుగుతుండేవి. వీటిని అరికట్టాల్సిన బాధ్యత నాటి వీరబలింజలది. ఈ క్రమం లోనే వ్యాపారులు రాజుకు ఎన్నో సార్లు ఫిర్యాదులు చేసి వుంటారు.  కానీ రాజు మంత్రి బ్రహ్మనాయుడికి బాధ్యతలు అప్పగించి వుంటాడు. ఆ దోపిడీ దారులంతా బ్రహ్మనాయుడి బంధువులు, స్నేహితులు కావడం తో వారిపై ఎలాంటి చర్యలూ తీసుకుని వుండరు. 

    విరబలింజ సమయాలకు ఒక అలవాటు వుంది. ఏ రాజైనా తమకు అనుకూలంగా చర్యలు తీసుకోక పోతే ఆ రాజ్యాలను సైతం ఆక్రమించుకుంటారు. తమ వారిని పాలకులుగా నియమిస్తారు. కానీ ఇక్కడ పాలకులు దొంగలూ అందరూ తమవారే ఏం చేయాలి? 

అందుకే జిట్టగామాలపాడు లో తండ్రి తరువాత ఆ బాధ్యతలను నిర్వహిస్తున్న నాగమ్మను ఆశ్రయించారు. 

అలా నాగమ్మ అనుగురాజు తనకు ఇచ్చిన వరాన్ని ఉపయోగించుకుని బ్రహ్మనాయుడి భరతం పట్టింది. 

వాస్తవానికి నాగమ్మ ఒక్కతి కాదు ఆమె వెనుక ఉన్న సమయాలు ఆమెకు అండగా నిలిచాయి. 

      ఇక్కడ ఒక్క దొంగతనాలు మాత్రమే బ్రహ్మనాయుడిని మంత్రి పదవికి దూరం చేయలేదు. అది ఒక కారణం మాత్రమే. ప్రధానమైనది ఆయన ప్రతిపాదించిన చాపకూటి సిద్ధాంతం. ఈ చాపకూటి సిద్ధాంతం సహపంక్తి భోజనాలని చాలామంది రచయితలు అభిప్రాయపడ్డారు. కానీ అది తప్పు. చాపకూటి సిద్ధాంతం అనేది ఒక "ఎంగిలిమగళం" అని తెలుస్తోంది. ఒక చాపను పరచి అందులో  భోజనాన్ని కలిపుతారు. అక్కడ ఒకరు తిన్న తరువాత అదే చోట మరొకరు తింటారు. ఇక్కడ కులం లేదు కట్టుబాట్లు ఉండవు. ఇది చూసి చాలా మంది బ్రహ్మనాయుడిని గొప్ప సంఘ సంస్కర్తగా అభివర్ణిస్తారు. కానీ ఈ చాపకూడు వెనుక పచ్చి వ్యభిచారం జరిగేదని భార్యా భర్తల మధ్య ఉండే కట్టుబాట్లకు తిలోదకాలిచ్చేశారని తెలుస్తోంది. కుటుంబ వ్యవస్థ ఛిన్నాభిన్నమై పోయింది. దీనికి అనుగుణంగానే మాచెర్ల, మార్కాపురం లలో ఉన్న చెన్నకేశవస్వామి దేవాలయ గాలి గోపురాలపై విపరీతమైన బూతు బొమ్మలను చెక్కించారని అంటారు. 

     కులసంకరాన్ని అతి పెద్ద నేరంగా భావించే పూర్వాచార కులాలకు బ్రహ్మనాయుడు పెద్ద సవాలుగా మారాడు. దీనిని పలువురు నాటి పెద్దలు నలగామరాజు దృష్టికి తీసుకు వచ్చి వుంటారు కానీ బ్రహ్మనాయుడికి ఎదురు చెప్పలేని అశక్తత నలగాముడు వెలిబుచ్చి వుంటాడు. దీనిని అడ్డగించలేని నలగాముడు నాగమ్మకు పరోక్షంగా సహకరించి వుండవచ్చు. చాపకూడును అడ్డగించలేక పోయినా, బ్రహ్మనాయుడిని నిలువరించడానికి దొగతనం నేరాలు అవకాశంగా చిక్కాయి. ఆయన అనుచరులు పెద్ద ఎత్తున సాక్ష్యాలతో సహా పట్టుబడడం తో బ్రహ్మనాయుడు తప్పించుకోలేని పరిస్తితులు ఏర్పడ్డాయి. 

    అలా దొరికిన బ్రహ్మనాయుడిని మొదట దేశబహిష్కారం శిక్షగా వేసి వుంటారు.  యుద్ధం లో ఓడిపోయిన తరువాత అయన వర్గీయుల పై కుల బహిష్కరణ వేటు వేసి వుండవచ్చు.

ఇంకా  ఉంది తరువాత టపాలో ...

నాయుళ్ళంటే బలిజ కులస్తులే...నాయుడు పదాన్ని ఇతరులు వాడకూడదు...

          నాయకుడు అనే పదానికి ఆధునిక రూపమే నాయుడు. నాయక అనే శబ్దం కులసూచకం. ఈ పదాన్ని గతం లో కేవలం నాయక కుటుంబాల వారు మాత్రమే వాడేవారు. కానీ ఈ మధ్య కాలంలో ఇతర కులాల వారు కూడా ఈ శబ్దాన్ని తమ పేర్ల చివర తగిలించుకుంటున్నారు. నాయుడు అనేది బిరుదమని చాలామంది పొరపాటు పడుతున్నారు. అది పూర్తిగా తప్పు. 96 తెగలు కలిగి 56 రాజ్యాలు పరిపాలించిన వారు బలిజ కులస్తులు. ఈ 96 తెగల వారు సూర్య,చంద్ర,శేషనాగ,యదు వంశాలకు చెందిన వారు. ఈ 96 తెగల్లో "నాయక" అన్నది ఒకటి. ఈ విషయాన్ని అనేక ప్రాచీన గ్రంధాలలో ప్రస్తావించినప్పటికీ చాలామంది తమ పేరు చివరన నాయుడు అని తగిలించుకోవడం బహుశా వాస్తవం తెలియక అయి వుండవచ్చు. ఈ వాస్తవాలు అందరికీ తెలియాలని సంబంధిత సమాచారాన్ని ఇక్కడ పెడుతున్నాను గమనించగలరు. బాంబే గెజిటీర్ లో 96 తెగల సంచారం ఇచ్చారు. వాటిలో ఉన్న 'నాయక్' పదాన్ని గమనించండి.

1901 మద్రాస్ సెన్సస్ రిపోర్ట్ లో కూడా బలిజ బ్రాకేట్ లో నాయక్ అని వున్న విషయాన్ని గమనించండి. ఇదే పేరాలో  నాయక్ ఆర్ బలిజ కింగ్స్ అని వుండడం గమనించ గలరు.

కందుకూరి ప్రసాదిత్య భూపాలుడు రాసిన శ్రీ ఆంధ్ర విజ్ఞానము అనే గ్రంధం లో నాయక శబ్దం నాయుడుగా మారినదని తెలిపారు. ఈ గ్రంధం 1938 లో ప్రచురించబడింది. 

ఆయన తెలగ లేక నాయుడు అని సంభోధించారు.  

1381 వ పేజీ చివరలో, 1382 వ పేజీ మొదట్లో పెద్ద పెద్ద చదువులు చదివి యున్నతోద్యోగముల నొనర్చు వారు తెలగాలు నాయుళ్ళనిపించుకొనుచున్నారు. కానీ ఇటీవల నుద్యోగ గౌరవము నందుచున్న ప్రతి శూద్ర కులజుడును నాయుడు అని పిలువ బడుచున్నాడు. దీనిని చదువరులు గమనింతురు గాక అని హెచ్చరించాడు. 

దీనిని బట్టి నాయుడు అనే ఉపనామాన్ని బలిజ కులస్తులు మాత్రమే ఉపయోగించాలి. అది కులనామమే కానీ బిరుదం కాదని ఇతర కులాల వాళ్ళు తెలుసుకోవాలి. ఇలా నాయుడు అని ఉపనామాన్ని పెట్టుకున్న ఇతర కులాల వాళ్ళు ఇకనైనా దాన్ని తొలగించుకుంటారని ఆశిద్దాం. ఇప్పటికీ కోస్తా ప్రాంతం లో నాయుళ్ళు అని కేవలం బలిజ,కాపు లను మాత్రమే సంభోధిస్తారు. పాఠకులు గమనించ గలరు."నాయుడు" అనే ఉపనామం బలిజ కులాన్ని సూచిస్తుంది. ఇతర కులాల వాళ్ళూ దీన్ని తమ పేరు చివర తగిలించుకోవడం వల్ల వారు తమ కులాన్ని తప్పుగా చెప్పుకోవడం అనే భావించాల్సి వుంటుంది కనుక అలాంటి వారు సవరించుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను.  

తెలగ కులనామమే ఇవిగో ఆధారాలు.....

    తెలగాలు అంటే ఎవరో తెలియదు కానీ వారి గురించి వ్యాఖ్యానించడానికి ఏ మాత్రం వెనుకాడరు. తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారా అంటే కనీసం అది కూడా చేయరు. చరిత్ర అంటే నిజంగా వీరికి చిన్న పిల్లలు ఆడుకునే ఆటగా కనిపిస్తున్నట్లుంది.

     బలిజ కులస్తులను నిరంతరం కించపరుస్తూ రాతలు రాయించే వారు ఒకరైతే రాసేవారు మరొకరు. రాయించే వారు బయటకు రావడం లేదు కానీ రాసే వారు మాత్రం మనకు కనిపిస్తున్నారు. అలాంటి వారిలో యద్దనపూడి వెంకటరత్నం యాదవ్  అనే రచయిత ఒకరు. ఈయన గతం లో యయాతి వంశీకుడు శ్రీకృష్ణదేవరాయలు అనే వ్యాసాన్ని రాశారు. జులై 21,2010 లో ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రిక ప్రచురించింది. దీంట్లో రాయలు బలిజ కులస్తుడు కాదని పాణి అనే రచయితను విమర్శిస్తూ రాశారు. 2014 సెప్టెంబర్ లో పి.వి.పరబ్రహ్మ శాస్త్రి గారిని విమర్శిస్తూ తెలింగ కులనామం కాదు అంటూ తెగ విమర్శించారు. 

    నాకెందుకో వెంకటరత్నం గారు బలిజ కులం పై వ్యతిరేకతతో రగిలి పోతున్నట్లు కనిపించింది ఆ రెండు వ్యాసాలలో. చరిత్ర గతించి పోయిన వాస్తవం. దాని పాదముద్రలే ఆధారాలు. గాడ్ బాసన్ ను కనుక్కోవడనికి శాస్త్రవేత్తలు బిగ్ బాంగ్ ప్రయోగాన్ని చేశారు. ప్రయోగానంతరం తాము గాడ్ బాసన్ ను కనుక్కున్నామని ప్రకటించారు. వారు దాన్ని చూశారా? లేదు సెకెన్ లో వందల వంతు కాలంలో జరిగి పోయే సంఘఠనను ఏ మానవ నేత్రం చూడలేదు. కానీ అది మిగిల్చిన గుర్తులను చూశారు అప్పుడే అవి గాడ్ బాసన్ పాద ముద్రలుగా భావించారు. అందులో కూడా కొంత అనుమానమే...

    చరిత్ర కొరకు ఇంతలేసి ప్రయోగాలు సాధ్యం కాదు. గతం లొ నిర్మించబడిన రాతల ఆధారాలే చరిత్రకు సాక్షాలు. మరి ఎలాంటి చారిత్రక సాక్షాలు చూడకుండా తెలగ అనేది కులనామం  కాదు అంటూ ఎలా ఖండించ గలుగుతారు? 

కందుకూరి ప్రసాద భూపాలుడు రాసిన శ్రీ ఆంధ్ర విజ్ఞానము అనే గ్రంధం లో 

   1938 లో ప్రచురితమైన వ్యాల్యూం నెం.2 లో గాజుల బలిజ గురించి, వ్యాల్యూం నెం.3 లో తెలగలు తెలుగు ప్రభువుల సీమలు,వ్యాలూం నె.6 లో కోటబలిజలు, లింగబలిజలు, విశ్వనాథనాయకుడు గురించి రాసిన సమాచారాన్ని ఇక్కడ యథతథంగా ఇస్తున్నాను గమనించండి. 

సేకరణ :- పోలిశెట్టి సత్తిరాయుడు, హైదరాబాదు.

పెరిక బలిజలు బలిజ కులానికి చెందినవారే....

     "పెరిక బలిజ" కులస్తులు బలిజ కులస్తులే.... ఈ విషయం తెలియని చాలామంది రెండూ వేరు వేరు కులాలుగా పరిగణిస్తూ వారి మధ్య ప్రఛ్చన్న స్పర్థలను రేకెత్తిస్తున్నారు. నేను గతంలో పెరికబలిజ అనే కులం బలిజ కులానికి ఉపకులము అంటూ ఒక పోస్ట్ ను పెట్టాను. తెలంగాణ ప్రాంతం నుండి ఒక పెరిక సోదరుడు అభ్యంతరాలు వ్యక్తం చేశాడు. దాంతో వారి మనోభావాలను నొప్పించకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో ఆ పోస్ట్ ను తొలగించాను. ఆ తరువాత చాలా గ్రంధాలను పరిశోధించిన తరువాత "పెరిక బలిజ", బలిజ కులానికి ఉపకులమే అని నిర్ధారించుకున్నాను. చరిత్ర తెలియని చాలామంది మిడి మిడి జ్ఞానంతో కేవలం తమకు మాత్రం బంధుత్వాలు లేవనే కారణంతో పెరిక బలిజ కులస్తులకు రిజర్వేషన్లు అందకుండా అడ్డు పడుతున్నారు. అలాంటి వ్యక్తులు అనాలోచితంగా ప్రభుత్వాధికారులకు ఫిర్యాదులు చేయడంతో రాయలసీమ ప్రాంతంలో అనేకమంది "పెరిక బలిజ" విద్యార్థులు కులధృవీకరణ పత్రాలు అందక ఫీజు రీఎంబర్స్ మెంట్ అందక కాలేజీ చదువులు మానుకున్న సంఘటనలు చాలా వున్నాయి. 

1970 వరకు అగ్రకులాలలో వున్న పెరిక బలిజలు 1970 తరువాత బి.సి-బి జాబితాలో చేర్చబడ్డారు. 

   తమ కుల సంఘాలను ఏర్పాటు చేసుకునేటప్పుడు "పెరికె" "పెరికె(పురగిరి క్షత్రియ)" సంఘాలుగా మాత్రమే రాసుకుంటున్నారు. 

    ఇంకొందరైతే "కొన్ని పరిస్థితుల ప్రభావం వలన మన పెరికలు మారు వేషాలతో వ్యాపారం చేయవలసి వచ్చింది. అందుచే పెరిక బలిజలని వ్యవహరిస్తున్నారు" అంటూ సరికొత్త భాష్యాలను చెప్పి మరింత తప్పు దోవ పట్టిస్తున్నారు. 

   కులసంకరాలను అడ్డుకోవడం కులవ్యవస్థను పటిష్టంగా నడపడం బలిజల బాధ్యత ఎందుకంటే శెట్టి, దేశాయి, వ్యవస్థలకు నాయకులుగా సుమారు 2000 సంవత్సరాలు వ్యవహరించారు. 

    డబ్బు వున్నవాడు ఎక్కువ బలిజ అని, డబ్బులేని వాడు తక్కువ బలిజ అని వ్యవహరించీ వ్యవహరించీ లెక్కలేనన్ని ఉప కులాలుగా విడిపోయారు. ఈ ఉప కులాలు  కూడా వారు చేసే వృత్తి వల్ల ఏర్పడ్డాయని వీరంతా ఒకే జాతికి చెందిన వారని చాల గ్రంధాలలో రాసి పెట్టినప్పటికీ తెలుసుకోలేని అజ్ఞానంతో ఇంకా, ఇంకా దూరం అవుతూనే వున్నారు. 

     వీరబలిజ సమయాలు, శెట్టి సమయాలు అనేవి 18 ప్రధాన కులాల సమాహారాలు. వీరిలో చాలామంది బలిజ అని చివరన తగిలించుకుంటారు. అది వేరు.

పెరిక బలిజ కులస్తులు అలాంటి వారు కాదు. పెరిక బలిజ కులస్తులు ప్రధానంగా బలిజ కులానికి చెందిన వారే.  

బలిజ కులంలో శెట్టి బలిజ, తోటబలిజ లాగా వృత్తి ద్వారానే వీరు పెరిక బలిజలుగా పిలువబడ్డారు. 

రవాణ వ్యవస్థను శాసించిన జాతి ఇది. 

       ఒక యుద్ధం జరిగితే ఆ యుద్ధ సైనికుల అవసరాలు తీర్చే బాధ్యతలు వీరిపైన వుండేవి. ఎద్దులపైన, గాడిదల పైన జనప, గోగు నారలతో తయారైన గోనె సంచులతో రవాణాలు చేశారు. ఉప్పు తయారు చేయడం వల్ల ఉప్పు బలిజలుగా పిలువ బడ్డారు. స్వంత భూములలో  జనుము, గోగులు పండించి వటి నుండి నార తీసి గోనె పట్టలను మగ్గాలపై నేసే వారు. ఇలా నేత నేసే వారిని పీచు పెరికలని పిలిచే వారు. కాలక్రమేణా గొనె సంచుల తయారీ పరిశ్రమలు చేపట్టడంతో జనుము, గోగు పంటల అవసరం తగ్గిపోయింది. దీంతొ ఉపాధి లేని పెరికబలిజలు తప్పని సరి పరిస్థితులలో జనుము పండించే భూములను ఇతర పంటలకు మార్పు చేసుకోవాల్సిన పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయి. 

    "బలిజ కుల చరిత్ర" కంటే నారాయణ దేశాయి గారు 20 శతాబ్దం మొదట్లో రాసిన గ్రంధం. ఇందులో వివిధ పేర్లతో పిలువబడుతున్న బలిజ శాఖల పేర్లు ఇచ్చారు. గమనించండి.

ఇక రెండు 1901 మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ సెన్సస్ రిపోర్ట్ లో బలిజ కులంలో గాజులు అమ్మే వారికి గాజుల అని, ఉప్పు అమ్మే వారిని పెరికె అని రాశారు గమనించాండి. 

ఇక మూడు 1886 లో అచ్చయిన కర్నూలు మాన్యువల్ లో బలిజ కులాల మధ్యన పెరిక బలిజ అని స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు గమనించ గలరు.

ఇక నాలుగు 1968 లో అనంతరామన్ కమీషన్ ప్రభుత్వానికి ఒక రిపోర్ట్ ఇచ్చింది. అందులో 1891 తమను ప్రత్యేక కులం గా గుర్తించాలని కోరినట్లు రాశారు. అంతే కాకుండా పెరిక కులం బలిజ, మరియు కవరై కులాలకు ఉపకులమని స్పష్టం చేశారు. అంతే కాకుండా అప్పటి జనాభా లెక్కల ప్రకారం చదువుకున్న వారి శాతం సంతృప్తి కరంగా లేదని రాశారు. వీరి అభివృద్ధికి ఏమేమి చర్యలు తీసుకోవాలో దిగువన సిఫారసు చేశారు. గమనించండి.

ఇక ఐదు... పెరిక కులం గురించి పరిశోధించి "చరిత్ర వాహినిలో పెరిక కులం" అని కానుగంటి మధుకర్ పుస్తకం రాశారు. ఆ పుస్తకంలో ఆయన ఏమని రాశారొ గమనించండి. 

మూడు గంటల మంత్రి పదవి...(నాయకురాలు నాగమ్మ-6)

        గురజాల రాజ్యం లో విపరీతంగా దొంగతనాలు ప్రబలి పోయాయి. ప్రజలు, వ్యాపారులు రాజుగారికి ఎన్నిసార్లు ఫిర్యాదు చేసినా ఫలితం లేకపోయింది. 

     గ్రామాలలోని సమయ పాలకులందరూ నాగమ్మ వద్దకు వెల్లి తమ గోడు చెప్పుకున్నారు. (బ్రహ్మనాయుడి ఆగడాలను అడ్డుకోలేక పోతున్నామని నలగామ రాజు తమ్ముడు నరసింగరాజు నాగమ్మను పాలనలో జోక్యం చేసుకోవాలంటూ ప్రాధేయ పడినట్లు కొందరు రచయితలు రాశారు) అది నిజం అయి వుండక పోవచ్చు. ఎందుకంటే రాజకీయాలలో వుండేవారు సామాన్యులు ఎంత మేధావులైనా వారిని చిన్న చూపే చూస్తారు కాబట్టి నాగమ్మను నరసింగరాజు ప్రాధేయ పడడం కల్పన అయి వుండవచ్చు. ప్రజల వ్యాపారుల విన్నపాలే నిజమయి వుంటాయి.

          ఈ నేపథ్యం లో ఏదో ఒక చర్య తీసుకోవాల్సిన పరిస్థితులు నాగమ్మ ముందు ఏర్పడ్డాయి. 

      సుదీర్ఘంగా ఆలోచించిన నాగమ్మ అనుగురాజు గతంలో తనకు చేసిన వాగ్దానాన్ని వినియోగించుకోవాలని  నిర్ణయించుకుంది. ఏడు ఘఢియల సమయం నాగమ్మకు ఆమెకోరిన సమయంలో తన వారసులెవరు వున్నా మంత్రి పదవి ఇవ్వాలని రాసి ఇచ్చిన వాగ్దాన పత్రం తీసుకుని రాజ సభకు చేరుకుంది నాగమ్మ. 

       అప్పుడు బ్రహ్మనాయుడు గురజాలలో లేడు. అది యాధృచ్చికమో లేక నాగమ్మ అదే సమయాన్ని ఎంచుకుందో తెలియదు కానీ ఆమెకు రాజు ఏడు ఘడియల పాటు మంత్రి పదవి ఇచ్చాడు. 

       ఏడు ఘఢియలంటే నేటి మన కాలమానం ప్రకారం రమారమి మూడు గంటల కాలం మాత్రమే. ఆ కొద్ది సమయం లో అమె మంత్రికి వుండే అన్ని అధికారాలను వినియోగించుకుంది. 

    

     దండనాయకులను తీసుకుని బ్రహ్మనాయుడి అనుచరుల ఇళ్ళపై దాడులు చేశి సోదాలు చేసింది. ధనం, వస్తుసంపద, స్వాధీనం చేసుకుని రాజుగారి ఎదుటికీ తీసుకు వచ్చింది. ఈ కార్యక్రమంలో దోషులు సాక్ష్యాధారాలతో సహా పట్టుబడ్డారు.

        వారికి నాలుగు తగిలించేసరికి వాస్తవాలు బయటపెట్టారు. ఈ అరాచకాల వెనుక బ్రహ్మనాయుడు వున్నాడన్న వాస్తవం బయట పడే సరికి గ్రామాల పాలకులకు ఏం సమాధాన చెప్పాలో రాజుకు అర్థం కాలేదు. 

      ఈ లోపు పొరుగూరు వెళ్ళిన బ్రహ్మనాయుడు తిరిగొచ్చాడు. సభలో విచారణ జరిగింది. సాక్ష్యాలు, ఆధారాలు అన్నీ బ్రహ్మనాయకుడికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాయి. బ్రహ్మనాయుడు ఏమీ మాట్లాడ లేక పోయాడు. ఏం చేయమంటారు బ్రహ్మన్నగారూ  అని రాజుగారు అడిగారు.

        మీ ఇష్టం ప్రభూ.... అన్నాడు బ్రహ్మన్న.

      రాజ్యంలో ప్రజలను కాపాడాల్సిన స్థాయిలో వుండి ప్రజా సంపదను దోచుకోవడానికి కారకుడైన బ్రహ్మన్నను కఠినంగా శిక్షించాలని సభికులు కోరారు. 

      దోషి స్థానంలో వున్న బ్రహ్మన్న మాట్లాడలేదు.

        అనుగు రాజు మరణం తరువాత గురజాల రాజ్యానికి బ్రహ్మనాయుడు చేసిన సేవలను పరిగణలోకి తీసుకున్న సభ బ్రహ్మనాయుడిపై బహిష్కరణ వేటు వేయాలని నిర్ణయింది. 

     నాటి ఆచారాల ప్రకారం బ్రహ్మనాయుడి కుటుంబాన్ని, ఆయన అనుచరుల కుటుంబాలను కులం నుండి బహిష్కరించారు. నాటి శెట్టి సమయాల ఆచారం ప్రకారం వెలివేయబడిన కుటుంబాలకు ఎవరూ సేవలందించ కూడదు. చాకలి బట్టలు వుతకడు, మంగలి క్షవరం చేయడు, కుమ్మరి కుండలు ఇవ్వడు. బేదరి స్మశానంలో శవాన్ని సైతం తగులబెట్టడు. వెలివేయబడిన వారి జీవితం చాలా దుర్భరంగా వుండేది. 

        రాజ్యాన్ని సంక్షోభంలోనుండి గట్టెక్కించిన నాగమ్మను శాస్విత మంత్రిగా వుండిపోవాల్సిందిగా రాజుతో సహా, గ్రామ సమయాల పాలకులు సైతం కోరడంతో నాగమ్మ చరిత్రలో తొలి మహిళా మంత్రిణిగా బాధ్యతలు చేపట్టింది. ఇలా రెడ్డిగారి నాగమ్మ నాయకురాలు నాగమ్మ అయింది.  

                 నేటి "వెలమకులం" బ్రహ్మనాయుడితోనే ప్రారంభమైందా....తరువాత టపాలో చూడండి  

పలనాటిలో పెచ్చుమీరిన అరాచకం....(నాయకురాలు నాగమ్మ-5)

          అనుగు రాజు మరణం తరువాత చిన్నరాణి మైలమాదేవి ఒక్కగానొక్క కుమారుడు రాజపుత్రులందరిలోకి పెద్దవాడు 13 సంవత్సరాల నలగామరాజు సింహాసనమధిష్టించాడు. నలగాముడు చిన్నపిల్లవాడు కావడంతో మంత్రి బ్రహ్మనాయుడే అధికారాన్ని చలాయించాడు. 

    స్వతహాగా బ్రహ్మనాయుడు వ్యభిచారని పలువురు రచయితలు అభిప్రాయపడ్డారు. బ్రహ్మనాయుడు ప్రదిపాదించిన, ఆయనకు చరిత్రలో సంస్కరణవాది అని పేరు తెచ్చిపెట్టిన చాపకూటి సిద్ధాంతం గురించి చాలమంది రచయితలు గొప్పగా వర్ణించారు. "చాపకూటి సిద్ధాంతం" అంటే "సహపంక్తి భోజనాలు" అని కులమతాలకు అతీతంగా దాన్ని బ్రహ్మనాయుడు ప్రతిపాదించాడని చాలమంది నేటికీ అపోహ పడుతుంటారు కానీ అది తప్పు .

     నిజానికి చాపకూటి సిద్ధంతం అంటే ఒక చాపను పరిచేవారు ఆ చాపపై అన్నం, కూరలు వంటి ఆహార పదార్తాలను వడ్డించేవారు. ఒకవ్యక్తి ఆ చాపపై అన్నం కలుపుకుని తిని వెళ్ళిన తరువాత అదే ప్రదేశంలో తరువాత వచ్చిన వారు అన్నం కలుపుకుని భుజించాలి. ఇది చాలా అనాగరిక వ్యవహారం కావడంతో నాటి వ్యవస్థలో బ్రహ్మనాయుడిపై వ్యతిరేకత వచ్చిందంటారు. ఈ చాపకూటి సిద్ధాంతం వెనుక బ్రహ్మనాయుడి అనుచరుల అసాంఘిక కార్యకలాపాలు పెచ్చుమీరిపోవడంతో ప్రజలలో బ్రహ్మనాయుడి పట్ల అసంతృప్తి జ్వాలలు రగిలాయంటారు. 

       బ్రహ్మనాయుడి కౄర స్వభావానికి భయపడ్డవారు ఆయన వ్యవహారాలను ప్రశ్నించలేక పోయారు. చివరికి రాజు నలగాముడు సైతం బ్రహ్మనాయుడిని అడ్డగించలేక పోయాడని అంటారు. అందుకే ఎన్ని ఫిర్యాదులు వచ్చినప్పటికీ నలగాముడు మిన్నకుండిపోయాడే కానీ బ్రహ్మనాయుడిని అదుపుచేయలేక పోయాడు. దీంతో బ్రహ్మనాయుడి అనుచరగణం ఆడింది ఆట పాడింది పాట అన్న చందంగా సాగింది. అనుచరులలో కొందరు బ్రహ్మనాయుడి అండ చూసుకుని వ్యాపారులను దోచుకోవడం, దొంగతనాలు చేయడంతో ప్రజలు ఎవరికి చెప్పుకోవాలో తెలియని అయోమయ  పరిస్థితులలో కొట్టుమిట్టాడారు. 

         ఇక్కడ చరిత్రకారులు మరచిపోయిన కొన్ని వ్యవస్థల గురించి చెప్పుకోవాలి. నాటి కాలంలో భారతదేశం నుండి పెద్ద ఎత్తున వ్యాపారాలు జరిగేవి. ఈ వ్యాపారస్తులకు సంబంధించి ట్రేడ్ యూనియన్ లు వుండేవి. వాటిని శెట్టిసమయాలు, వణిజసమయాలు అని పిలిచేవారు. ఈ సమయాలకు ఎక్కువగా నాటి పాలకుల బంధువులే నాయకులుగా వ్యవహరించేవారు. ఈ సమయాలు (యూనియన్లు) కొన్నికులాల సముదాయాలు.

           ఈ సమయాలకే గ్రామాలలో అధికారాలు వుండేవి. గ్రామాధికారులను శెట్టి, దేశాయి, రెడ్డి అని పిలిచేవారు. ఈ సమయ పాలకులు పన్నులు వసూలు చేయడం, తీర్పులు చెప్పడం వంటి అధికారాలను కలిగి వుండేవారు. యుద్ధాల వలన రాజులు మారినా ఈ సమయాలు  మాత్రం యధావిధిగా పనిచేసేవి. రాజులు కూడా ఈ సమయాల సలహా సంప్రదింపులతోనే రాజ్యపాలన కొనసాగించేవారు. ఇప్పటివరకు దొరికిన ఆధారాల వలన ఈ సమయాలు క్రీ.శ.1వ శతాబ్దం వాడైన కరికాళచోళుని కాలంలో ప్రారంభమైనట్టుగా ఆధారాలు లభిస్తున్నాయి. భారతదేశం ప్రపంచదేశాలలో అత్యున్నత నాగరికతను అనుభవించడానికి ఈ సమయాలే కారణం. 

        ఇక్కడ కులం గురించి అసందర్భమైనా ఒక చిన్న విషయం చెప్పుకోవాల్సిన అవసరం వుంది. ప్రాచీన భారతీయులు చాలా మేధావులు వారికి కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితమే జన్యుపరంగా సంక్రమించే నైపుణ్యం గురించిన అవగాహన వుంది. 

        నేడు చాలామంది కుహనా మేధావులు భారతదేశం అభివృద్ధి చెందకపోవడానికి చాలా కులాలు వుండడమే కారణం అంటారు. కొందరైతే కులం గోడలు బ్రద్దలు కొడదాం రండి అంటూ పిలుపునిస్తుంటారు. 

     పాశ్చాత్య ప్రపంచంలో "మెండెల్" ప్రకటించిన తరువాతనే జాతులు వంశపారంపర్య లక్షణాలను కలిగి వుంటాయని తెలిసింది. 

      ఈ సంగతి ప్రాచీన భారతీయులకు కొన్ని వేల సంవత్సరాలకు పూర్వమే తెలుసు. అందుకే కులాలను ఏర్పరిచారు. ఈ కులాలు వృత్తుల వారీగానే ఏర్పడ్డాయి. ఎందుకంటే ఒకతరం సంపాదించుకున్న సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని అంది పుచ్చుకున్న తరువాతి తరం దాన్ని మరింత మెరుగుపరచి ముందుతరానికి అప్పగించేది. అలాంటప్పుడు ఒక రకమైన సాంకేతికతను ఆ కులం వారే కొనసాగించేవారు. తరతరాలుగా ఆ రంగాలలో నైపుణ్యం సంపాదించేవారు. కుల సంకరం జరిగితే నైపుణ్యాన్ని కోల్పోయే ప్రమాదం వుందన్న విషయం ప్రాచీన భారతీయులకు బాగా తెలుసు. 

         నేడు మనం జన్యు స్వచ్చత గురించి మాట్లాడుతుంటాము. సంకరజాతి వంగడాలకు జన్యు స్వచ్చత వుండదు. మన పూర్వీకులు మనుషులాలో కూడా జన్యు స్వచ్చతను కాపాడేందుకే కులాల ఏర్పాటును చేశారు. అలా తరతరాలుగా సాంకేతికత జన్యు రూపంలో సంక్రమిస్తూ వస్తోంది. కానీ నేడు పంచామృతం లాంటి మన గొప్పదనానికి కల్తీ కల్లు వంటి పాశ్చాత్య సంస్కృతి కి వున్న తేడాను తెలుసుకోలేక పోతున్నాము.

ఇక కథలోకి వద్దాం ...

       అలా కొన్ని వృత్తులకు సంబంధించిన కులాలు తమ ఉత్పత్తులను తామే అమ్ముకునే వెసులుబాటు ఆ కాలంలో వుండేది. ఈ కులాలన్నిటికీ "మహానాడు"లు  అనే వేదికలపైన కట్టుబాట్లు, హద్దులు నిర్ణయించేవారు. అవే నాటి శాసనాలు. 56 దేశాలుగా(చప్పన్న దేశాలు) పిలువబడిన అఖండ భారతదేశం మొత్తం ఈ మహానాడులలో జరిగే శాసనాలకు ప్రజలు కట్టుబడి జీవించేవారు. ఇక మన కథలో...

       జిట్టగామాల పాడు గ్రామ పెద్దలు నాగమ్మ కుటుంబీకులు. నాగమ్మ తండ్రి తీర్పులు చెప్పడంలో దిట్ట అని మనం చదువుకున్నము కదా. అంటే ఆ పరగణాలో నాగమ్మ కుటుంబం ఖచ్చితంగా సమయ పాలకులు అయివుండాలి. 

           సాధారణంగా మనకు ఒక వ్యక్తి అన్యాయం చేస్తే ఆ వ్యక్తికి గిట్టని వ్యక్తికి చెప్పుకోవడం జరుగుతుంది. కౌటిల్యుని అర్థ శాస్త్రం ప్రకారం శత్రువు శత్రువు మిత్రుడవుతాడు. 

       అదే విధంగా ఇక్కడ బ్రహ్మనాయుడు అతని అనుచరులు చేస్తున్న ఆగడాల గురించి దోపిడీకి గురైన సమయాల వ్యాపారులు ఫిర్యాదులు చేశారు. రాజు కూడా పట్టించుకోవడంలేదని వాపోయారు. అమ్మా నాగమ్మా నువ్వే ఎలాగయినా మమ్మల్ని, మా వ్యాపారాలను కాపాడాలని వేడుకున్నారు. అప్పటికే బ్రహ్మనాయుడు చాపకూటి సిద్ధాంతం చాటున చేస్తున్న దురాగతాలు ఆమె చెవిని చేరాయి. 

ఇక్కడ మరో చిన్న వివరణ ఇవాల్సి వస్తున్నందుకు క్షంతవ్యుణ్ణి. 

          కులాలన్నీ ఒక్క మాటపైన ఉన్న సమయాల గురించి మనం తెలుసుకున్నాము. నిజానికి నాటి ప్రజలంతా ఒక్కమాటపైనే వుండేవారా... ఈ రచయిత చెబుతున్నది ఎంతవరకు నమ్మవచ్చు...నిజమే ఆ కాలంలో కులాల వారీగా వున్న సమూహాలు అన్నీ ఎప్పుడూ ఒకటిగా లేవు. పూర్వాచార, వామాచార కులాలుగా ఏర్పడ్డాయి. వీరిని కుడి, ఎడమ చేతుల కులాలు అనికూడా అంటారు. 

      పూర్వాచార కులాలు అంటే ప్రాచీన ఆచారాలు, కట్టుబాట్లు క్రమశిక్షణాయుతమైన జీవితానికి కట్టుబడి జీవించేవారు. వామాచార కులాలు ఎప్పుడు వీరికి వ్యతిరేకమే వీరు స్వతహాగా ఆధునిక భావాలు కలవారు. ఈ రెండు వర్గాలలో పూర్వాచార కులాలు మెజారిటీ కులాలు కావడం తో వామాచార కులాలపై ఎప్పుడూ పైచేయిగానే వుండేవారు. 

       పూర్వాచార కులాలు కులసంకరానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం అయితే వామచారకులాలు కులసంకరాన్ని పెద్దగా పట్టించుకునే వారు కాదు. విధవా వివాహాలకు పుర్వాచార కులాలు వ్యతిరేకమైతే వామాచార కులాలు అనుకూలంగా వుండేవి. ఇల ఈ రెండు వర్గాలూ ఒకరు ఎడ్డేమంటే మరొకరు తెడ్డెమనేవారు.

          నాటి రాజులు, గ్రామాధికారులూ మెజారిటీ వర్గాలైన పూర్వాచార కులాలకు చెందిన వారే. 

        అందుకే బ్రహ్మనాయుడు చేపట్టిన చాపకూటి సిద్ధాంతం పూర్వాచార కులాల కట్టుబాట్లను బ్రష్టు పట్టించేవిధంగా వుండడంతో ఆ వర్గాలన్నీ ఆగ్రహంతో రగిలి పోయాయి. అందుకే ఆయా వర్గాలు అన్నీ నాగమ్మను ఆశ్రయించి ప్రతిఘటించాల్సిందిగా కోరి వుండవచ్చు. 

         పదవులకు దూరంగా ప్రశాంతంగా ఆశ్రమం నిర్మించుకుని జీవిస్తున్న నాగమ్మ కులాల శ్రేష్టులు అంతా తనను ఆశ్రయించినప్పుడు కాదనలేక ఆలోచనలో పడింది. బ్రష్టు పట్టిన వ్యవస్థను ప్రక్షాలనం చేయడానికి నాగమ్మ రంగంలోకి దిగక తప్పలేదు. 

        నాగమ్మ ఏం చేసింది... ఎలా బ్రహ్మనాయుడి అనుచర సామ్రాజ్యాన్ని ఢీకొట్టింది...బ్రష్టు పడుతున్న వ్యవస్థను ఒక్క అబల ఎలా సరిదిద్దింది నేటి తరం ఊహించను కూడా ఊహించలేని  సాహస మహిళ నాగమ్మ ఎలా సాధించిందో ....

                                                          తరువాత టాపాలో చూద్దాం...

నాగమ్మ ఎలా నాయకురాలయింది... (నాయకురాలు నాగమ్మ-4)

నాగమ్మ... నాయకురాలు నాగమ్మ...

      నాగమ్మ ఇంటి పేరు నాయకురాలు కాదు. ఆ కాలంలో నాయకుడు, నాయుడు అనే బిరుదాలు (లేదా పదవులు) రాచరికం లో అంతర్భాగమైన సైనికులకు, సేనానాయకులకు కనిపిస్తాయి. చరిత్రలో చాలామంది పరిశోధకులు నాగమ్మ జన్మస్థలం నేటి కరీం నగర్ జిల్లాలోని ఆరవెల్లి గ్రామమేనని నిర్ధారణకు వచ్చారు. చాలమంది రచయితలు నాగమ్మ చౌదరి రామిరెడ్డికి అనాధగా దొరికిన బిడ్డగా రాశారు. చౌదరి రామిరెడ్డి కి నాగమ్మ అనాధగా దొరికిన బిడ్డనే అయితే నాగమ్మ తన  చివరి రోజుల్లో అదే ఆరవెల్లికి వెళ్ళి వుండేది కాదు. అక్కడే ఆమె చివరి రోజులు గడిపింది అన్న ఆధారాలు కనిపిస్తున్న నేపథ్యంలో అనాధగా దొరికిందన్న కట్టుకథను కొట్టివేయక తప్పదు. 

     దీన్ని బట్టి నాగమ్మ తండ్రి చౌదరి రామిరెడ్డి నాగమ్మను తీసుకుని పలనాటి ప్రాంతంలోని జిట్టగామాలపాడుకు వచ్చి వుండవచ్చు. బహుశా ఆరవెల్లి ప్రాంతంలో కరువు ఏర్పడడమో లేక చౌదరి రామిరెడ్డి ఆర్థికంగా దెబ్బతినడమో, లేక నాగమ్మ తల్లి మరణించి నందు వల్ల ఆ బాధను మరచిపోవడానికి గ్రామాన్ని వదలి బావమరిది మేకపోతుల జగ్గారెడ్డి పంచన చేరి వుండవచ్చు. మేకపోతుల జగ్గారెడ్డి జిట్టగామాలపాడులో బహుశా గ్రామ పెద్ద అయి ఉండవచ్చు. ఎందుకంటే ఈ చౌదరి, రెడ్డి అనే బిరుదులు లేదా పదవులు పెద్ద ఆస్తి పరులకు, గ్రామాధి కారులకు మాత్రమే ఉండేవి. 

     నేడు మనకు కనిపిస్తున్న రెడ్డి కులం, కమ్మ కులానికి చెందిన పదాలు కాదని గమనించాలి. 

   ఎందుకంటే నేడు రెడ్డి, కమ్మ అని పిలువబడే కులాలు నాటికి ఇంకా ఏర్పడలేదు కనుక ఈ పదాలు కులసూచకాలు కాదని మనవి చేస్తున్నాను. ఎందుకంటే కమ్మ కులస్తులు కాకతీయుల కాలంలో కాపు కులం నుండి విడిపోయారని తెలుస్తోంది. కాకతీయులు పలనాటి యుద్ధం తరువాత రాజ్య పాలన చేపట్టారు. ఇక రెడ్డి అనే కులం అప్పుడు లేనే లేదు.

     అలా వలస వచ్చిన రామిరెడ్డి తన ఒక్కగానొక్క కుమార్తెకు క్షత్రియోచిత విద్యలన్నీ నేరిపించాడు. తెలుగు, సంస్కృత భాషలలో నాగమ్మ ప్రవీణురాలని తెలుస్తోంది. బ్రతుకుదెరువు కొరకు వలస వచ్చిన వ్యక్తి ఒక ఆడపిల్లకు ఇలా అన్నివిద్యలూ ఎందుకు నేర్పిస్తాడు? దీన్ని బట్టి చౌదరి రామిరెడ్డి బ్రతుకుదెరువును వెతుక్కుంటూ జిట్టగామాలపాడుకు రాలేదని అర్థమవుతుంది. మేకపోతుల జగ్గరెడ్డి కుమారుడు సింగారెడ్డి కి ఇచ్చి నాగమ్మకు బాల్య వివాహం చేశారు. చాలామంది రచయితలు నాగమ్మ భర్త పేరు తెలియదని రాశారు. కొంతమంది మేనమామ జగ్గరెడ్డినే వివాహం చేసుకుందని రాశారు. ఇందులో వివాదాలెలా వున్నా నాగమ్మకు మాత్రం బాల్యవివాహం జరిగిందన్నది మాత్రం అందరూ ఒప్పుకునే అంశం.

   

     ఈ నేపథ్యం లో జిట్టగామాలపాడులో చెరువు నిర్మాణం కొరకు భూమి సేకరణజరిగింది. అందులో ఏర్పడిన వివాదంలో నాగమ్మ తండ్రి చౌదరి రామిరెడ్డి, మేనమామ జగ్గారెడ్డిలు హత్యకు గురయ్యారు. ఈ వివాదం బ్రహ్మనాయుడికి జగ్గారెడ్డికి జరిగినది కావడంతో హత్య చేయించింది బ్రహ్మనాయుడే అని నిర్ధారణకు వచ్చారు. నాగమ్మ తండ్రి రామిరెడ్ది తీర్పులు చెప్పడంలో దిట్ట అని పేరుండేది. ఈయనను నిద్రిస్తుండగా మంచానికి కట్టివేసి సమీపంలో వున్న అడవిలోకి తీసుకు వెళ్ళి హత్య చేశారు. నిద్రిస్తున్న వాడిని హత్య చేశారు అంటే మెలకువగా వున్నప్పుడు ఆయనను ఏమీ చేయలేని పరిస్థితులు వుండి వుండవచ్చు. దీన్నిబట్టి చౌదరి రామిరెడ్డి మహావీరుడై వుండి వుండాలి, లేదా ఈయనను ఏమైనా చేస్తే ప్రజలు తిరగబడే పరిస్థితులు వుండి వుండాలి. అందుకే ఆయనను మంచానికి కట్టివేసి హత్య చేసి వుంటారు. జగ్గరెడ్డి హత్య గురించి వివరణ దొరకలేదు. 

     కానీ ఈ రెండు హత్యలూ బ్రహ్మనాయుడే చేయించాడనే అరోపణలు మాత్రం పలనాటి చరిత్ర రాసిన రచయితలందరూ ఏకీభవించారు.  

         ఈ విధంగా బ్రహ్మనాయుడి పై నాగమ్మకు వ్యతిరేకత ఏర్పడింది. 

     తండ్రి మేనమామ తరువాత గ్రామాధిపత్యం నాగమ్మనే చేపట్టినట్లు కనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే అనుగురాజు అడవిలో వేటాడి తిరుగు ప్రయాణంలో వుండగా ఆయనకు, ఆయన పరివారానికి చలువ పందిళ్ళు వేసి తృప్తితీరా భోజనం పెట్టింది. ఒక్కసారి ఆనాటి పరిస్థితులను బేరీజు వేద్దాం....

       రాజులకు భోజనం పెట్టడం అంటే మామూలు విషయం కాదు కదా. ఆ స్థాయిలో భోజనం పెట్టడం అంటే పెద్ద సంపన్నులయి వుండాల్సిందే. ఎంత సంపన్నులయినా ఎవరు పడితే వారు భోజనం పెడితే రాజులు భుజిస్తారా??? భారత దేశంలో ఎవరు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా కులాల పట్టింపు వుండేది. అంతే కాకుండా సామాజికంగా కూడా ఉన్నత స్థాయిలో ఉండేవారి అహ్వానాలు మాత్రమే రాజులు మన్నించేవారు. దీన్ని బట్టి నాగమ్మ ఖచ్చితంగా ఆ ప్రాంత పాలనకు సంబంధించిన కుటుంబానికి చెందినదే అయివుండాలి. కత్తిసాము, అశ్వారోహణ, గజారోహణ, యుద్ధతంత్రాలు, సంస్కృతాంధ్ర భాషలలో పాండిత్యం. ఇలా సకల కళలు అభ్యసించిందంటే ఈమె సామాన్య కుటుంబంలో పుట్టిందని అభిప్రాయపడడం సమంజసమేనా???? 

        అనుగురాజు ఆనందపడే రీతిలో సత్కరించిందంటే ఏ స్థాయిలో సత్కరించి వుండాలి? ఆమె సత్కారాలకు ఆనంద భరితుడైన అనుగురాజు ఆమె కోరినప్పుడు ఏడు ఘడియల పాటు మంత్రి పదవి ఇస్తానని వరమిచ్చాడు. కాదు రాసి ఇచ్చాడు. వరం నాగమ్మే అడిగిందా లేక అనుగురాజే ప్రతిపాదించాడా? ఒక్క సారి విశ్లేషించి చూద్దాం. 

         భోజనం చేసిన తరువాత నాకు మంత్రి పదవి ఇమ్మని నాగమ్మే అడిగి వుంటుందా... అలా అడిగితే నాగమ్మ చులకన అయివుండేది. ఆమె ఆతిథ్యానికి ముగ్ధుడైన అనుగురాజు నీకేం కావాలో కోరుకో అని వుండవచ్చు. నాగమ్మ ప్రతిభాపాటవాల గురించి అనుచరులు చెప్పి వుండవచ్చు. అంతటి ప్రతిభా పాటవాలు కలిగివుండి ఈ మారుమూల గ్రామంలో ఎందుకున్నావని రాజు ప్రశ్నించి వుండవచ్చు. రాజ్య పాలనలో భాగస్వామివి కమ్మని రాజు ఆహ్వానించి వుండవచ్చు...వాటన్నింటిని నాగమ్మ సున్నితంగా తిరస్కరించి వుండవచ్చు... 

    పైన ఉదహరించిన ఊహలన్నీ నాకు నాగమ్మపై ఉన్న అభిమానాన్ని ప్రదర్శించడానికి తాపత్రయ పడుతున్నట్లుగా కనిపిస్తున్నాయి కదా. 

      నేను ఇలా ఎందుకు ఊహించడానికి తాపత్రయ పడుతున్నానంటే తల్లిదండ్రులను, భర్తను, మేనమామను కోల్పోయి వైరాగ్యంతో జీవిస్తున్న నాగమ్మ మంత్రి పదవి కొరకు ఆశపడిందంటే నా మనసు అంగీకరించడం లేదు. 

        అలాంటి నాగమ్మ ఏడు ఘడియల పాటు ప్రధానమంత్రి పదవి ఇమ్మని అడిగిందనే రచయితలు రాశారు. 

       నిజానికి పదవీ కాంక్ష ను నాగమ్మ కలిగి వుంటే రాజు అనుమతి ఇచ్చిన తక్షణమే పదవిని స్వీకరించివుండేది. కానీ తనకు ఇష్టమైనప్పుడు పదవి తీసుకుంటానని చెప్పింది. 

      ఇక్కడ నాగమ్మ కోరిక కంటే అనుగురాజు  వత్తిడి చేసినట్లుగానే కనిపిస్తుంది. మంత్రి పదవి స్వీకరించమంటే సమయమొచ్చినప్పుడు స్వీకరిస్తానని నాగమ్మ అని వుండవచ్చు. నీకు ఇష్టమొచ్చినప్పుడు నా వారసులు ఎవరు వున్నా నాగమ్మకు ఏడు ఘడియల పాటు మంత్రి పదవి ఇవ్వాలని దాన పత్రం లేదా ఫర్మానా రాసి ఇచ్చాడు అనుగురాజు. ఇక్కడ దాన పత్రం రాసి ఇచ్చినది అనుగురాజు కాదు నలగామరాజేనని కొంతమంది రచయితలు రాశారు. కానీ అది వాస్తవం కాదు నాగమ్మకు అనుమతి పత్రం రాసి ఇచ్చినది అనుగురాజేనన్నది వాస్తవం.

      అలా మంత్రి పదవి వద్దని తిరస్కరించిన నాగమ్మ ఏ పరిస్థితిలో మంత్రి పదవి తీసుకుంది చరిత్రలో తొలి మహిళ మంత్రిణిగా ఎలా తన కీర్తిని సుస్థిరం చేసుకుంది? 

                                                               తరువాయి టపాలో చర్చిద్దాం....                                     

అనుగురాజు మరణం ఒక మిస్టరీ....(నాయకురాలు నాగమ్మ-3)

         అనుగురాజు మరణం గురించి మౌఖిక కథల్లోనూ చాలమంది రచయితల కథల్లోనూ ఈ విధంగా రాశారు. 

     బ్రహ్మనాయుడు సింహాసనానికి నమస్కరించాడు... వెంటనే సింహాసనం పేలిపోయింది. పగిలిపోయిన సిమ్హాసనం లో నుండి ఒక ముక్క ఎగిరి వచ్చి అనుగురాజును తగిలింది దానితో అనుగురాజు మరణించాడు. ఇది మనమయితే నిజంగానే నమ్మము. కానీ బ్రహ్మనాయుడిని విష్ణువాంశ సంభూతునిగా భావించే ప్రజలు మాత్రం నమ్మారు. కాదు బ్రహ్మనాయుడి స్వంతమీడియా నమ్మించింది. 

     నిజానికి అనుగు రాజు మరణించే నాటికి నలగామరాజుకు 13 సంవత్సరాలు. అంటే పెంపుదు కొడుకు బాదరాజు బహుశా యువకుడై వుండవచ్చు. బ్రహ్మనాయుడు కూడా యవ్వనంలో వుండివుండవచ్చు. తండ్రి దొడ్డనాయుడు తదనంతరం బాదరాజు మంత్రి కావాలి కానీ బ్రహ్మనాయుడు మంత్రి అయ్యాడు అంటే ఇక్కడ బాదరాజు ఎందుకు మంత్రి కాలేక పొయాడు? అన్న ప్రశ్న ఉత్పన్నమవుతుంది. బాదరాజు చనిపోయి అయినా వుండాలి లేదా పదవి వద్దు అని ప్రక్కకు తప్పుకుని అయినా వుండాలి. ఈ క్రమంలో మంత్రి పదవి దక్కించుకున్న బ్రహ్మనాయుడు తండ్రిని, అన్నను హతమార్చి వుంటాడా? చాలామంది రచయితలు అన్నను తండ్రిని హతమార్చి మంత్రి అయ్యాడనే రాశారు. ఇది అంతగా మనం నమ్మాల్సినంత అవసరం లేదేమో... ఏది ఏమైనా తండ్రి, అన్న ల అడ్డు తొలగిన తరువాతనే బ్రహ్మనాయుడు మంత్రి అయ్యాడన్నది వాస్తవం. 

        ఈ నేపధ్యం లో అనుగురాజు మరణం మాత్రం మిస్టరీ గానే మిగిలింది. వాస్తవానికి అనుగురాజుకు వేట అంటే ప్రాణం. ఒక సారి వేటకు వెళ్ళిన సమయంలో వెనుక నుండి ఒక సైనికుడు వేసిన బాణం గురితప్పి అనుగురాజుకు తగిలి మరణించాడు. ఆ వేట సమయం లో బ్రహ్మనాయుడు కూడా అదే బృందంలో వున్నాడు. తన అనుచరుడి ద్వారా బాణం వేయించి అనుగురాజును హత్య చేయించాడనే ఆరోపణలు వున్నాయి. ఈ విషయాన్ని తప్పుదోవ పట్టించేందుకు "నమస్కారం పేలిపోయిన సిం హాసనం" అంటూ కట్టు కథలు కల్పించారు. ఎవరిపైనా అనుమానం లేని అనుగురాజు జరిగింది నిజంగా ప్రమాదమేనని నమ్మాడు. తన పిల్లలు చిన్న వారని వారి బాధ్యతలు పట్టించుకోవాలని బ్రహ్మనాయుదిని ఆదేశించి చనిపోయాడు. ఈ నిజం తరువాత నిలకడమీద తెలిసి వుంటుంది. 

    ఈ సంఘటనను బట్టి బ్రహ్మనాయుడు మొదటి నుండీ పథకాలు పన్నడంలో మాంచి ఘటికుడే నని అర్థమవుతోంది.

     అలా రాజ్యం పై బ్రహ్మనాయుడు పెద్దరికాన్ని సంపాదించుకున్నాడు. గురజాల సిం హాసనం పై పేరుకు నలగామ రాజు కూర్చున్నప్పటికీ పెత్తనం మాత్రం బ్రహ్మనాయుడే చలాయించాడు. 

     అనుగు రాజు రెండవ భార్య భూరమాదేవికి నలుగురు కుమారులు కామరాజు, నరసింగరాజు, జెట్టి రాజు, పెరుమాళ్ళు రాజులు.

      పెద్ద భార్య వీరవిద్యల దేవికి ముగ్గురు కుమారులు పెద్ద మల్లదేవుడు, పినమల్లిదేవుడు, బాల మల్లిదేవుడు. వీరందరూ చాల చిన్నవారు. ఇలా  ఈ పిల్లలందరూ పెద్దవారయ్యేనాటికి రాజ్యం మొత్తం బ్రహ్మనాయుడి గుప్పిటిలోనే వుంది. పేరుకు రాజు నలగాముడే అయినప్పటికీ మొత్తం పరిపాలన అంతా బ్రహ్మనాయుడే నడిపించాడు. ఈ క్రమంలో బ్రహ్మనాయుడికి అత్యంత సన్నిహితులు, మిత్రబృందాలూ ఏర్పడ్డాయి. మామూలే కదా అధికారం ఎక్కడ వుంటే ఈగలు కూడా అక్కడే వుంటాయి!!! 

     ఇలా ఎలాంటి అడ్డంకులూ లేకుండా పరిపాలన సాగుతుండగా...రాజ్యంలో విపరీతంగా దొంగతనాలు, దారిదోపిడీలు విపరీతంగా జరగడం మొదలయ్యాయి. వ్యాపారులు సంతలలో వ్యాపారాలు చేసుకోలేక పోయారు. ఎక్కడి బండ్లను అక్కడే అటకాయించి దొంగలు యథేచ్చగా దోచుకుంటున్నారు. వ్యాపారులు మొదట మంత్రిగారికి ఫిర్యాదు చేశారు. ఫలితం లేదు నేరుగా రాజుగారికే ఫిర్యాదు చేశారు కానీ ఆయన మంత్రి గారినే పురమాయించడంతో పరిస్థితి యథాతథంగానే ఉండిపోయింది. ఈ పరిస్థితిలో   ఎవరికి చెప్పుకోవాలో అర్థం కాని వ్యాపారులు,వృత్తుల వారు, ప్రజలు నాగమ్మను ఆశ్రయించారు. ఈ దొంగతనాల వెనుక బ్రహ్మనాయుడి అనుచరుల హస్తం ఉందని అందుకే బ్రహ్మనాయుడు ఎలాంటి చర్యలు తీసుకోవడం లేదని వాపోయారు. ఎలాగయినా తమను కాపాడమని ఆమెను ప్రాధేయ పడ్డారు. 

       రాజు, మహామంత్రుల మీదనే నాగమ్మకు ప్రజలు ఫిర్యాదులు చేశారంటే అసలు ఎవరు ఈ నాగమ్మ??? ఈ నాగమ్మకు ఉన్న అధికారమేంటి??? ఒక వితంతువు పైన ప్రజలకు ఇంత నమ్మకమేంటి???  

                                      ....    తదుపరి టపాలో పరిశీలిద్దాం.  .....                   

శీలం బ్రహ్మనాయుడు "శీలవంతుడు" కాదా (నాయకురాలు నాగమ్మ-2)

     దైవాంశ సంభూతుడుగా ప్రచారం చేయబడిన బ్రహ్మనాయుడు శీలవంతుడు కాదా??? అమాయక ప్రజలను అబద్ధాలతో,భ్రమలతో మోసం చేశాడా????

      అవుననే అనాల్సి వస్తోంది. చాపకూటి సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించిన మహోన్నత వ్యక్తి అని మనం భావిస్తున్న బ్రహ్మనాయుడు. తండ్రి లాంటి అనుగురాజును చంపించాడా? అడ్డం వచ్చిన తనతండ్రి దొడ్డనాయుడిని కూడా చంపించాడా??? జిట్టగామాలపాడు  వాస్తవ్యురాలు ఆరవెల్లి నాగమ్మ తండ్రి చౌదరి రామిరెడ్డిని, మేనమామ మేకపొతుల జగ్గరెడ్డిని అమానుషంగా చంపించాడా????

    చివరికి నలగామరాజు అల్లుడు అలరాజును తన ప్రియ పుత్రుడు కన్నమదాసుతో చంపించాడా??? శాంతియుతంగా వున్న పలనాడును రెండుగా చీల్చింది తన స్వార్థం కొరకేనా??? తన ఉనికిని పటిష్టం చేసుకోవడానికే పలనాటి యుద్ధమనే మారణహోమాన్ని సృష్టించాడా? అవసరం లేకపోయినా, యుద్ధాన్ని నివారించ గలిగే అవకాశాలు వున్నా పలనాటి యుద్ధం ఎందుకు జరిగింది??? నాలుగు పుట్ల నల్లపూసలు నాగులేటి ఒడ్డున ఎదుకు రాలాయి??? వీటన్నిటికీ కారకుడు బ్రహ్మనాయుడే అయివుండి అపవాదులు నాయకురాలిపై ఎందుకు మోపాడు?  

      పలనాటి యుద్ధ చరిత్రను లోతుగా పరిశీలిస్తే, పరిశొధిస్తే అవాక్కయ్యే నిజాలు తెలుస్తాయి. సచ్చీల నాగమ్మపై బ్రహ్మనాయుడు క్రక్కిన విషపు జ్వాలల వేడి మన హృదయాన్ని తాకుతుంది. 

అసలు ఈ పలనాడు రాజ్యం సంగతేందో చూద్దాం.

     ఇప్పటి వరకు లభించిన, అందరు రచయితలు ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చిన ఆధారల ప్రకారం పలనాటి కథ 11,12 శతాబ్దాల నాటిదని తెలుస్తోంది. 

      హైహేయ  రాజవంశానికి చెందిన రాజు అనుగురాజు. ఇతడు ఉత్తరాది నుండి దక్షిణానికి వచ్చినట్లు తెలుస్తోంది. తన పూర్వీకుల పాపాల వల్ల తనకు కష్టాలు వచ్చాయని పండితుల సలహా ప్రకారం తీర్థ యాత్రలు చేస్తూ కృష్ణానది లో మునగగా తాను ధరించిన జీడిబట్టలు తెల్లగా మారి పాపప్రక్షాలన జరిగింది. అందు వల్ల ఇక్కడే స్థిరపడిపోయాడు. ఇదీ సంక్షిప్తంగా అనుగురాజు కథ. 

     అనుగురాజు నిజంగా రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తుంటే తీర్థ యాత్ర ముగియగానే తన రాజధానికి వెళ్ళీపోయి వుండేవాడు. కానీ వెళ్ళకుండా ఇక్కడే స్థిరపడిపోయాడు. 

     నిజానికి అనుగురాజు రాజ్యాన్ని శత్రువుల దండయాత్రలలో కోల్పోయి వుండవచ్చు. తన బంధువర్గంతో రాజ్యాన్ని విడిచి శత్రువుల బారినుండి తమను రక్షించుకోవడానికి దక్షిణాదికి వచ్చి వుండవచ్చు. రాజ్యం కోల్పోయిన తరువాత తన కష్టాలకు కారణం ఏమిటని పండితులను అడిగి వుండవచ్చు. దానికి పండితులు మీ పూర్వీకుడు కార్త్యవీర్యార్జునుడు చేసిన పాపాలు నిన్ను వెంటాడుతున్నాయి కనుకనే నీకీ కష్టాలు అని చెప్పి వుండవచ్చు. ఈ కారణం  పైనే చాలామంది రచయితలు "కార్త్యవీర్యార్జునుడు చేసిన పాపాలు తన వంశీయులను అందరిని బధ పెట్టకుండా నన్నే ఎందుకు బధపెడుతున్నాయి" అని అనుగురాజు ఎందుకు అడగలేదో అంటూ చతురోక్తులు వాడారు. 

    అలా దక్షిణాదికి వచ్చిన అనుగురాజుకు చందనవోలు రాజు (వెలనాటి గొంకరాజు,వెలనాటి గొంకరాజు రాజేంద్ర చోడుడు అయి వుండవచ్చని చరిత్రకారుల అభిప్రాయము. ఈయన చతుర్థజ కులజుడని శాసనాలలో రాసి వుంది)తన కుమార్తె మైలమాదేవిని ఇచ్చి వివాహం చేశాడు. ఆమెకు అరణంగా గురజాల సీమను ఇచ్చాడు. 

మనం ఇక్కడ ఒక చిన్న విషయాన్ని మన దృష్టితో చూద్దాం. 

     ఎక్కడో రాజ్యాన్ని పోగొట్టుకుని వచ్చిన అనామకుడికి ఎవరైనా కుమార్తెనిచ్చి, రాజ్యాన్నిస్తారా???? ముక్కుముఖం తెలియని వానికి అసలు కుమార్తెనే ఏ బుద్ధితక్కువ వాడు కూడా ఇవ్వడు. ఇక్కడ చందనవోలు రాజు కుమార్తెతో పాటు రాజ్యాన్ని కూడా ఇచ్చాడు. 

     అంటే ఇక్కడ చందనవోలు రాజుకు, అనుగురాజుకు ఖచ్చితంగా బంధుత్వం వుండేవుంటుంది. అందుకే చెడి తన పంచకు వచ్చిన వానికి పిల్లనిచ్చి రాజ్యాన్ని కూడా ఇచ్చి వుంటాడు. అలా గురజాల రాజధానిగా పలనాటి ప్రాంతానికి అనుగురాజు రాజయ్యాడు. ఆయనకు మంత్రి దొడ్డ నాయుడు. ఆ కాలంలో నాయుడు, నాయకుడు అనే బిరుదులను కేవలం సైనిక కుటుంబాలకు చెందిన వారికి మాత్రమే లభించేవి. కనుక ఈ దొడ్డనాయుడు రాజబంధువుల కుటుంబానికి చెందిన వాడు అయి వుండవచ్చు. చందనవోలు రాజుకు అత్యంత నమ్మకస్తుడు అయినా అయివుండవచ్చు. అలా రాజయిన అనుగురాజుకు దొడ్డనాయుడు మంత్రి అయ్యాడు. ఈయన కేవలం మంత్రి మాత్రమే కాదు రాజుకు అత్యంత సన్నిహితుడు కూడా అయివుండాలి. ఎందుకంటే పిల్లలు లేని అనుగురాజు దొడ్డనాయుడు పెద్ద కుమారుడు బాదరాజును పెంచుకున్నట్లు తెలుస్తోంది. కొంతకాలానికి బాదరాజుకు పెళ్ళి చేసి ఒక పట్టణానికి పాలకుడిగా నియమిచినట్లు ఒక సమాచారం కాగా బ్రహ్మనాయుడే మంత్రి  పదవి కొరకు అన్నను, తండ్రిని తుదముట్టించాడని కొందరు రాశారు. బాదరాజు పాలకుడే అయివుంటే యుద్ధ కాలం నాటికి ఎవరి తరపుననో ఒకరి తరపున యుద్ధం లో పల్గొని వుండేవాడు కానీ ఆయన యుద్ధం చేయలేదు. అంటే పలనాటి యుద్ధకాలం నాటికే మరణించి ఉండాలి. 

     అనుగురాజుకు ముగ్గురు భార్యలు వీరవిద్యలదేవి లేదా వీర విద్యాదేవి. రెండవ భార్య భూరమదేవి, మూడవ భార్య మైలమాదేవి.

    మూడవభార్య మైలమాదేవి కుమారుడే నలగామరాజు. అంటే  అనుగురాజు పలనాటికి వచ్చేనాటికే ఇద్దరు భార్యలు వుండి వుండాలి. అందుకే మైలమాదేవి మూడవభార్య అయింది.

   అంతే కాక మైలమాదేవికే మొదటి సంతానం కలిగి వుంటుంది అందుకే మైలమాదేవి కుమారుడైన నలగామరాజే అనుగురాజు తరువాత రాజైనాడు. నలగామరాజు 13 సంవత్సరాల వయసుకే రాజైనట్లు తెలుస్తోంది.

    అంటే అప్పటికే అనుగురాజు మృతి చెందాడు. బ్రహ్మనాయుడు అనుగురాజు వద్ద మంత్రిగా పని చేసినట్లు లేదు కనుక ఆయన కూడా అయన తండ్రి దొడ్డనాయుడి మరణం తరువాతనే మంత్రి అయినట్లు తెలుస్తోంది. నలగామరాజు రాజుగా, బ్రహ్మానాయుడు మంత్రిగా ఒకేసారి పదవులు స్వీకరించారా???

   అలా స్వీకరించడానికి ముందు అనుగురాజు ఎలా మరణించాడు, దొడ్డనాయుడు ఎలా మరణించాడు అన్నదానికి వివిధ రచయితలు ఏమిరాశారో పరిశిలిద్దాం....

                                                          ఇంకా  ఉంది తరువాత టపాలో ...               

కాపులారా లేవండి వెంకయ్యనాయుడి కీర్తిని బ్రతికించుకుందాం ...

రఘుపతి వెంకయ్యనాయుడు నేటి మన తెలుగు సినిమాకు ఆద్యుడు. సినిమా కొరకే జీవించి, సినిమాను శ్వాసించి సినిమా కొరకు జీవితాన్నే కాదు ఆస్థిని కూడా అంకితం చేసిన కళాతపస్వి. 

ఆ కళాతపస్వి జన్మదినం నేడు. సినిమా కొరకు తనను తాను అర్పించుకున్న ఆ మహానుభావుడిని సినిమారంగం ఎంతవరకు గౌరవించింది. ఏ మేరకు మర్యాదనిచ్చింది. 

సినిమా రంగం మొత్తాన్నైతే నిందించను ఎందుకంటే బాబ్జీ వంటి దర్శకులు ఆ మహానుభావుడి గురించి చాలా అభిమానాన్ని చూపించారు. 

వెంకయ్య పేరులో "నాయుడు" ను తొలగించినప్పుడు ఎందుకు తొలగించాల్సి వచ్చిందని తన కలం గళంతో ఎలుగెత్తి ప్రశ్నించిన వాడు బాబ్జి. మరి అలాంటి బాబ్జికి వెంకయ్య నాయుడు మా వాడు అని చెప్పుకుంటున్న "సినిమా కాపులు" ఏ మాత్రం మద్దతిచ్చారు. వెంకయ్య నాయుడు గురించి పరిశోధనలు చేసిన వారు భారతీయ సినిమాకు దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే ఆధ్యుడు కాదు వెంకయ్య నాయుడే ఆద్యుడు అన్న ఆధారాలు సంపాదించారు. వందేళ్ళ సినిమా ఉత్సవం చెన్నై లో జరిగినప్పుడు ఆ మహానుభావుడి ఫొటొ ఒక్కటి కూడా పెట్టలేదన్న విమర్శలు వచ్చాయి. అప్పుడు తెలుగు "సినిమా కాపులు" ఏం చేస్తున్నారు? 

రఘుపతి వెంకయ్య నాయుడు పై 15-10-2012 న బాబ్జి దర్శకత్వంలో ఒక సినిమా మొదలు పెట్టారు. ఆ సినిమా అప్పట్లోనే పూర్తయినట్లు వార్తలు వచ్చాయి. నిర్మాత ఆర్థిక ఇబ్బందులతోనో మరే ఇతర కారణాల వల్లనో ఆ సినిమా విడుదలకు నోచుకోలేదు.

గత రెండు నెలల క్రితం సినిమా పెద్దలు దాసరి నారాయణరావు గారు ఈ సినిమాను  కొన్నట్లుగా తెలిసింది. ఎందువల్లనో ఆయన కూడా ఈ సినిమాను విడుదల చేయలేదు. ఈ రోజు విడుదల చేసి వుంటే బాగుండేది.

 ప్రపంచానికి దిక్సూచిని అందించిన వారు కాపులు, ప్రపంచానికి వాణిజ్యాన్ని నేర్పించిన వారు కాపులు. మొట్టమొదట వజ్రాన్ని సానబట్టిన వారు కాపులు. చరిత్రనంతా కోల్పోయాము ఇంకా కోల్పోవడానికి మన వద్ద ఏమీలేదు. మొన్న శ్రీకృష్ణదేవరాయలు బలిజ వంశీయుడు కాదన్నారు కొందరు. నిన్న రఘుపతి వెంకయ్య నాయుడు బలిజ నాయుడా? కమ్మ నాయుడా? అని కొందరు ప్రశ్నించారు? ఇకనైనా ఈ జాతి నిద్ర లేవక పోతే మీ చరిత్రను ఇతరులు క్లెయిం చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు తస్మాత్ జాగ్రత్త.

రఘుపతి వెంకయ్య నాయుడు చిత్రాన్ని వెంటనే విడుదల చేసి ఆ మహానుభావుడికి ఘనంగా నివాళి అర్పించ వలసిందిగా గౌరవనీయులు, పెద్దలు దాసరి నారాయణరావు గారిని సవినయంగా వేడుకుంటున్నాము.

దయచేసి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా వున్న కాపులు వెంకయ్య నాయుడు సినిమాను విడుదల చేయమని దాసరి గారిపై వత్తిడి తీసుకు రావలసిందిగా విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను.

******************* 

బుధవారం ఆంధ్రభూమిలో వచ్చిన ఈ ఆర్టికల్ ను కూడా చదవండి  

              

వెంకయ్య నాయుడికి సాక్షి దినపత్రిక ఇచ్చిన నివాళి ఇదికూడా చూడండి